Studium przypadku z gabinetu OTHM

Do gabinetu zgłosiła się młoda kobieta. Już na etapie obserwacji postawy było widać wyraźną asymetrię ciała. Nie była to jednak „przypadkowa krzywizna”, tylko bardzo konkretny wzorzec kompensacyjny.

Co zobaczyłem w postawie ciała

Podczas swobodnego stania widoczne było:

• pochylenie całej sylwetki w lewo,
• głowa przechylona w stronę lewego ramienia,
• lewe ramię uniesione wyżej,
• lewa łopatka ustawiona wyżej niż prawa,
• biodro ustawione w prawo.

Jednocześnie – i to bardzo ważne diagnostycznie:

• skrzydła miednicy były na jednym poziomie,
• tylne kolce biodrowe górne znajdowały się symetrycznie,
• przednie kolce biodrowe górne również były na jednym poziomie,
• lewy guz kulszowy był wyraźnie uniesiony.

To już samo w sobie sugerowało, że problem nie jest prostą „krzywizną posturalną”, ale dotyczy głębszego wzorca pracy miednicy.

Testy kinezjologiczne – potwierdzenie źródła

Wykonałem prowokacje kinezjologiczne. Wynik był jednoznaczny: miednica typu pierwszego.

Co to oznacza w praktyce?

Że to miednica była strukturą pierwotnie zaburzoną, a cała reszta – barki, szyja, głowa – była wtórną kompensacją.

Od czego zacząłem terapię

Terapia rozpoczęła się od testów mięśniowych. Wyraźnie osłabiony był mięsień lędźwiowo-biodrowy.

Zastosowałem terapię lokalizacyjną, która potwierdziła, że to właśnie ten mięsień odgrywa kluczową rolę w tym wzorcu. Po jego opracowaniu test mięśniowy pokazał powrót prawidłowego napięcia (normotonus).

Ponowiłem badanie miednicy. Efekt był czytelny: guzy kulszowe znalazły się na jednym poziomie. Miednica „wróciła do wzorca”.

Została góra ciała – i decyzja terapeutyczna

Po korekcie miednicy nadal widoczne były:

• pochylenie głowy,
• uniesiony bark,
• różnica w ustawieniu łopatek.

Klasycznie należałoby wykonać kolejne testy mięśniowe. Tym razem jednak zdecydowałem się pójść na skróty – świadomie.

Dlaczego?

Bo w trakcie wywiadu pacjentka bardzo jasno mówiła o trudnym okresie emocjonalnym, napięciu i przeciążeniu psychicznym. To zmienia perspektywę.

Praca z szyją, mostkiem i przeponą

Zacząłem od:

• masażu mięśni szyi,
• następnie pracy na punktach somatycznych w okolicy mostka,
• a w kolejnym etapie planowałem relaksację przepony.

Co ciekawe – po uwolnieniu napięć szyi i pracy na mostku napięcie przepony zniknęło samoistnie. Nie było potrzeby bezpośredniej pracy na przeponie.

To bardzo częsty mechanizm, gdy napięcie emocjonalne „zapisane” jest w układzie somatycznym.

Efekt po 60 minutach

Czas wizyty: 60 minut. Zakres pracy: miednica, mięsień lędźwiowo-biodrowy, szyja, komponent somatyczno-emocjonalny.

Na koniec ponownie oceniłem postawę:

• głowa wróciła do osi,
• barki się wyrównały,
• łopatki znalazły się na jednym poziomie,
• sylwetka ustawiła się centralnie.

Pacjentka spojrzała w lustro… i przez chwilę po prostu stała w ciszy. Z niedowierzaniem patrzyła na swoją sylwetkę, bo w ciągu jednej godziny ciało się wyprostowało, mimo że przez lata:

• chodziła do fizjoterapeutów,
• wykonywała ćwiczenia,
• a problem wciąż wracał.

„Jak to możliwe?”

Bardzo często słyszę w gabinecie:

„Skoro lekarz ortopeda i fizjoterapia nic nie dały, to jakim cudem Pan to robi?”

I zawsze odpowiadam podobnie: bo problem leży gdzie indziej. Nie zawsze w samej strukturze.

Mamy jeszcze:

• biochemię,
• psychikę,
• i mechanikę.

To, co George Goodheart nazwał Triadą Zdrowia. Jeśli skupiamy się tylko na jednym elemencie – efekty są krótkotrwałe. Jeśli patrzymy całościowo – ciało potrafi zmieniać się bardzo szybko.

Podsumowanie

Ten przypadek pokazuje, że:

• asymetria nie zawsze oznacza „krzywy kręgosłup”,
• miednica bardzo często jest kluczem do całej sylwetki,
• napięcia emocjonalne mogą utrwalać wzorce posturalne,
• a dobrze poprowadzona terapia potrafi przynieść szybką i trwałą zmianę.

I nie – to nie jest magia. To po prostu czytanie ciała tam, gdzie ono naprawdę mówi.